ΗΠΑ vs Βενεζουέλα «Whatever will be, will be»
Της ΝΕΦΗ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ
Ο Ασκός του Αιόλου για τον πλανήτη έχει ανοίξει. Έχει ήδη πραγματοποιηθεί μια Νέα Γιάλτα -νέες μυστικές συμφωνίες μοιράζουν τον κόσμο; Tι προνοούσε η μοιρασιά στην Αλάσκα (15 Αυγούστου 2025) –τι συμφωνήθηκε μυστικά, ανάμεσα στον Πούτιν και τον Τραμπ, δίχως να έχει ανακοινωθεί ακόμη; Εκείνο που δεν είναι άγνωστο είναι ότι ένας αχρείαστος πόλεμος δεν έχει τέλος, η Ουκρανία φλέγεται, ενώ η εισβολή στη Βενεζουέλα υιοθετεί την τεχνική της επέμβασης στα εσωτερικά άλλου κράτους απρόκλητα, αρχής γενομένης από τη Βενεζουέλα στις 3 Γενάρη 2026, απειλούνται απροκάλυπτα η Kολομβία, η Κούβα, το Μεξικό –η Γροιλανδία και η Δανία; Και η ευρωπαϊκή Δανία, μέλος του ΝΑΤΟ, στο υπογάστριο της Γερμανίας; Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν στην Ανατολή απειλείται άμεσα.
Ποιος λογαριάζει την ανθρωποσφαγή –ποιος φοβάται πλέον την κυριαρχία των λαών; Η γερμανική Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) δοκιμάζεται οικονομικά και πολιτικά. Νεοφασισμός και Αναθεωρητισμός αναγεννούνται –ενώ ο κόσμος έχει ανάγκη σταθερότητας. Το Διεθνές Δίκαιο, ως δικλείδα ασφαλείας ανενεργό, πλέον δεν συνιστά τροχοπέδη στη βία –έχει βυθιστεί σε τέλμα. Το σύμβολο ειρήνης του μεταπολεμικού κόσμου –ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ)– αυτοδιαλύεται θριαμβευτικά. Ανοίγει τις πύλες στην κινούμενη άμμο του «κρατικού κόσμου». Ανερμάτιστη η Σύγχρονη Κιβωτός -η Παγκόσμια Τράπεζα Σπόρων Svalbard στο νορβηγικό αρχιπέλαγος- όπου φυλάσσονται οι σπόροι κάθε ξεχωριστού φυτού της γης για να λειτουργήσει σωστικά σε περίπτωση φυσικής καταστροφής. Προετοιμασμένη η ανθρωπότητα για τον όλεθρο της αυτοκαταστροφής.
Οι αποτυχίες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης της Γερμανίας –της εικοσαετίας που ακολούθησε τον Πρώτο Μεγάλο Πόλεμο (Α’ΠΠ) στη ρημαγμένη Γερμανία– οδήγησαν στην άνοδο του ναζισμού. Στο βιβλίο <Ο θάνατος της δημοκρατίας, Η πτώση της Βαϊμάρης και η άνοδος του ναζισμού, Benjamin Carte Hett>, αναφέρεται το εξής: «… και στην εποχή μας ακούγονται κραυγές “νταήδων” και ψίθυροι συνωμοσιολόγων, όπως ακριβώς συνέβαινε και στην Γερμανία μετά τον Α’ΠΠ. Όπως όλοι αυτοί αναζητούσαν μία “απολιτική” πολιτική ως διέξοδο από μία σκληρή πραγματικότητα, έτσι και σήμερα οι σειρήνες της περιφρόνησης των πολιτικών επιλογών προσφέρονται ως “λύση” ή “διαφυγή” από την πραγματικότητα». Η Ιστορία επαναλαμβάνεται – ο Πρώτος Πόλεμος έφερε τον Δεύτερο και ήδη, εν εξελίξει, η Ιστορία καταγράφει τον Τρίτο.
Μετά το τέλος του Δεύτερου Μεγάλου Πολέμου (ΒΠΠ), οι αποικιοκρατίες οικονομικά αποδυναμώνονται και κρίνεται ασύμφορη η συντήρηση των αποικιών. Τα αιματηρά πολεμικά μέτωπα μετατοπίζονται από την Ευρώπη στην Ανατολή. Oι Αγγλοσάξονες αποικιοκράτες –Άγγλοι που μεταλλάσσονται σε Αμερικάνους– στρέφουν την προσοχή τους στους λαούς της Ασίας, πιέζουν προς στρατιωτικές ρυθμίσεις των διαφορών και εξωθούν στα όρια της σύγκρουσης τους λαούς –με πεδία δράσης τα ξένα εδάφη. Ενεργοποιούν την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» –διαιρέσεις, συγκρούσεις, αδελφοσφαγές– υποθάλποντας τον θρησκευτικό φανατισμό. Κορυφαίο παράδειγμα η αποχώρηση των μουσουλμάνων από την Ινδία (1948) και η δημιουργία του Πακιστάν (Ανατολικού και Δυτικού) βορειοδυτικά με την κατάτμησης της Ινδίας σε ινδουιστικό και μουσουλμανικό κράτος. Με την απόσχισή του Ανατολικού Πακιστάν (1971) προκύπτει το νέο κράτος Λαϊκή Δημοκρατία Μπαγκλαντές, με προστάτιδα δύναμη την Σοβιετική Ένωση (ΕΣΣΔ). Οι επιχειρήσεις του πακιστανικού στρατού περιλαμβάνουν βιαιοπραγίες ενάντια στην μειονότητα των Ινδουιστών, βιασμούς και εκτελέσεις, τερατώδη βασανιστήρια. Τα εγκλήματα του Πακιστανικού στρατού είχαν πάρει διαστάσεις γενοκτονίας.
Στη Μέση Ανατολή, συνοριακές διαφορές θρυμματίζουν ό,τι οικοδόμησε η μυστική Συμφωνία Σάικς–Πικό (1916) –μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας και καθόρισε τις σφαίρες επιρροής τους στην Μέση Ανατολή– σήμερα σείεται συθέμελα. Η Μέση Ανατολή εκρήγνυται με αιματοκύλισμα ικανό να πλήξει και να πνίξει την ανθρωπότητα –απρόβλεπτο το μέλλον. Από την Αραβική Άνοιξη (2011), που γεννήθηκαν ελπίδες στις χώρες των Αράβων, σύντομα ξέσπασαν επαναστάσεις –Τυνησία, Αίγυπτος, Λιβύη, Συρία, Υεμένη Μπαχρέιν– οδηγώντας σε ανατροπές ηγετών αλλά και σε εμφύλιους πολέμους και αστάθεια. Έντονες συγκρούσεις στη Συρία και τη Λιβύη κατέληξαν σε πόλεμο. Οι λαοί –με μαζικές διαδηλώσεις, απεργίες, πορείες και χρήση κοινωνικών δικτύων– στην πορεία για την πολιτική Άνοιξη των χωρών τους που οραματίστηκαν, οδηγήθηκαν στον Χειμώνα της Μέσης Ανατολής (2023), στην Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή.
Η άλλη συμφωνία που απειλείται από το πνεύμα του Αναθεωρητισμού –στην καρδιά των Βαλκανίων, στο μάτι του κυκλώνα– που οι Τούρκοι ανέσυραν από το χρονοντούλαπο, είναι η Συμφωνία της Λοζάνης (1923), που σφράγισε τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την ήττα της Ελλάδας στην Μικρά Ασία (1922) –θεωρώντας κλειστό το Ανατολικό Ζήτημα. Καθόριζε τα σύνορα της σύγχρονης Τουρκίας, σύνορα που ο σημερινός Τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ. Ερντογάν δεν αναγνωρίζει –παρότι την Συμφωνία υπέγραψε ο πατέρας της σύγχρονης Τουρκίας Κεμάλ Ατατούρκ– και διεκδικεί αναθεώρησή της με απειλές κατά του Ελληνισμού. Μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος των Τούρκων ερμηνεύει μία μυστική υποσημείωση της Συμφωνίας που αφορά στον εκτουρκισμό της Κύπρου –αν επιστραφεί στους Άγγλους η νήσος Κύπρος, αυτή θα δοθεί στην «μητρική πατρίδα», από την οποία της δόθηκε. «Μητρική πατρίδα», υπονοώντας την τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία εισέβαλε το 1571 στην Αμμόχωστο και ακολούθως στη Λευκωσία, όπου και παρέμεινε ως το 1878, κατακτώντας την Κύπρο για πρώτη φορά. Το έτος 1878 την παραχώρησε «προσωρινά» στους αποικιοκράτες Άγγλους με μυστικές συμφωνίες, ως να ήταν περιουσιακό στοιχείο των Οθωμανών. Η επιστήμη της Ιστορίας, έχοντας τον πρώτο και τελευταίο λόγο, θεωρεί και ονομάζει την Κύπρο ελληνική επί χιλιετίες.
Tεκτονικές μετατοπίσεις στη διεθνή τάξη –στην διεθνή πολιτική σκηνή. Πολεμικές συγκρούσεις, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται, ο φόβος και η ανασφάλεια υπερισχύουν της λογικής. Σε ενεργό τεκτονική ζώνη –μετακινήσεις λιθοσφαιρικών πλακών. Όταν δύο πλάκες συγκρούονται, η μια μπορεί να βυθιστεί κάτω από την άλλη, προκαλώντας έντονη σεισμικότητα. Η τεχνολογία προκαλεί τις τεκτονικές αλλαγές –το διακύβευμα οι Σπάνιες Γαίες– καθώς τεχνολογία χωρίς Σπάνιες Γαίες δεν μπορεί να λειτουργήσει. Σπάνιες Γαίες και τεχνολογία, Ανατολική Ουκρανία και στον αντίποδα Γροιλανδία προ μιας Νέας Γιάλτας –μήπως μυστικά συμφωνήθηκε ήδη, ανάμεσα στους Τραμπ των ΗΠΑ και Πούτιν της Ρωσικής Ομοσπονδίας; Νέες Ζώνες Επιρροής, νέο μοίρασμα του κόσμου ή ειρήνη διά της βίας του ισχυρού και της δύναμης των όπλων;
3 Γενάρη ΕΤΟΥΣ 2026
Πηγή: Περιοδικό « ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ»