Του ΛΟΥΗ Γ. ΣΕΡΕΜΕΤΗ
ΣΤΗ ζωή υπάρχουν προτεραιότητες και προτεραιότητες! Η παροιμία «βάλε ελιές για τα παιδιά σου και συκιές για τη κοιλιά σου» σημαίνει ότι η καλλιέργεια της ελιάς που χρειάζεται χρόνο για να δώσει καρπούς, αξίζει τον κόπο γιατί εξασφαλίζει μακροπρόθεσμα οφέλη, αφού η επένδυση στην καλλιέργειά της συμβολίζει και τη μέριμνα για το μέλλον των παιδιών, ενώ η “συκιά” που δίνει καρπούς νωρίτερα, αντιπροσωπεύει τις άμεσες, καθημερινές ανάγκες. Με λίγα λόγια η παροιμία ενθαρρύνει τη θυσία των άμεσων αναγκών μπροστά στις μακροπρόθεσμες, για να δημιουργηθούν οι βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές!
Στις 26 Νοέμβρη που γιορτάζεται διεθνώς η παγκόσμια ημέρα του ελαιόδεντρου με πρωτοβουλία της ΟΥΝΕΣΚΟ για την προστασία της ελιάς, την προβολή των αξιών της, και την ενθάρρυνση της ελαιοκαλλιέργειας, στην Ελλάδα δεν υπάρχει χώρος στην ειδησεογραφία για αυτή τη γιορτή της παραγωγής της ελιάς και του λαδιού, τη γιορτή του εθνικού μας προϊόντος! Αντίθετα το ενδιαφέρον μονοπωλεί ένα νέο βιβλίο, διάφορα σκάνδαλα, και μια ξενόφερτη γιορτή αφιερωμένη στον καταναλωτισμό όπου ο κόσμος βομβαρδίζεται κυριολεκτικά με διαφημίσεις ζώντας στους ρυθμούς του εορτασμού της «Μαύρης Παρασκευής», τής «Black Friday»!
Ένας κόσμος που ενώ δεν μπορεί να γεμίσει με τα απαραίτητα το καλάθι του νοικοκυριού του, που θα τουρτουρίσει τον χειμώνα που έρχεται, που δεν μπορεί να μαζέψει φέτος τις ελιές του αφού δεν υπάρχουν εργάτες, την ίδια στιγμή κάποιοι προσπαθούν με δελεαστικές προσφορές να του πάρουν και την τελευταία δεκάρα από την τσέπη για προϊόντα που μπορεί να μην του είναι άμεσα απαραίτητα! Και όταν θα δούν στο σούπερ μάρκετ ανεβασμένη την τιμή του ελαιολάδου λόγω κόστους παραγωγής, πολλοί θα τα βάζουν με τους αγρότες κατηγορώντας τους σαν αδίστακτους κερδοσκόπους και εκβιαστές! Κάποτε είχαμε και στην Λακωνία μια ετήσια γιορτή ελιάς και λαδιού, αλλά όπως φαίνεται τής βγάλαμε τα μάτια και αυτής, μάλλον από αδιαφορία της αυτοδιοίκησης και άλλων φορέων.
Η ελιά για αιώνες στέκει αγέρωχη και χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις και στα πιο κακοτράχαλα μέρη, από πάνω της πέρασαν διαφόρων λογιών κατακτητές, κρίσεις, θεομηνίες, ξαναέδωσε εισόδημα μετά από καταστροφές, ανάστησε γενιές και γενιές όταν το κράτος χόρταινε τον κόσμο με υποσχέσεις και αβεβαιότητα.
Σήμερα τόσο η ελιά όσο και οι ελαιοπαραγωγοί είναι αντιμέτωποι με την κλιματική κρίση, βιώνοντας παράλληλα την ακρίβεια, την εγκατάλειψη, και την έλλειψη στήριξης από την πολιτεία που συνεχίζει να συμπεριφέρεται με αλαζονεία και αδιαφορία σε έναν από τους πιο παραγωγικούς πυλώνες της περιφέρειας!
Φέτος ξεκίνησε το μάζεμα της ελιάς με ένα σωρό προβλήματα! Η μειωμένη παραγωγή, η έλλειψη εργατών, τα υψηλά κόστη, η έλλειψη ρευστότητας αφού δεν πληρώθηκαν ακόμα οι επιδοτήσεις λόγω της κρατικής αδιαφορίας, δημιουργούν ζήτημα επιβίωσης των παραγωγών! Ενώ καλούμαστε να προστατεύσουμε το εθνικό μας προϊόν από νοθείες “ελληνοποιήσεις” και αθέμιτες πρακτικές, οι ατολμίες οι προχειρότητες και η αναβλητικότητα της πολιτείας οδηγούν σε απόγνωση παραγωγούς και καταναλωτές! Φέτος είναι η χειρότερη χρονιά και από την άποψη της δακοκτονίας που διενεργεί το κράτος! Ο δάκος δουλεύει ασταμάτητα μέχρι να σωθούνε τα αυγά του, η παραγωγή κινδυνεύει εξαιτίας του και από το γλοιοσπόριο. Ο κόσμος είναι σε απόγνωση γιατί η αχαΐρευτη πολιτική ηγεσία της περιφέρειας που λέει ότι «στέκεται στο πλευρό μας» καθυστέρησε εγκληματικά τούς δολωματικούς ψεκασμούς ξεκινώντας μέσα Αυγούστου, όταν είχε βγει η πρώτη γενιά από τον καρπό, και τώρα άντε κυνήγα τον τον δάκο! Όσοι αποφασίσαμε και πήραμε την υπόθεση στα χέρια μας κάνοντας μόνοι μας και με το ανάλογο κόστος τους ψεκασμούς, περιορίσαμε κάπως τη ζημιά!
Οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί είμαστε δέσμιοι παθογενειών που αφορούν στην ιχνηλασιμότητα, στη χαρτογράφηση της εγχώριας παραγωγής, και στους τρόπους διακίνησης και εμπορίας του! Η ιχνηλασιμότητα, ένα πρωτεύον ζήτημα, ένα στοίχημα που έπρεπε να είχε κερδηθεί από χρόνια αφού θεωρείται το πιο αξιόπιστο σύστημα που παρακολουθεί το προϊόν από το χωράφι μέχρι το ράφι. Η χαρτογράφηση της εγχώριας παραγωγής διασφαλίζει τη διαφάνεια στην παραγωγή, στην αγορά, και τις ενισχύσεις των παραγωγών, καθώς η υποβολή των δηλώσεων συγκομιδής είναι προϋπόθεση για τις επιδοτήσεις, είναι ακόμα ζητούμενα! Παρά την ποιοτική του ανωτερότητα το Ελληνικό ελαιόλαδο διακινείται χύμα βυτίο βυτίο και είναι ευάλωτο αφού οι τιμές παραγωγού ετεροκαθορίζονται από την παραγωγή της Ισπανίας που σαν παγκόσμιος ηγεμόνας εφοδιάζει ακόμα και την Ιταλία με χιλιάδες τόνους λαδιού!
Φέτος οι ζημιές ξεκίνησαν από την καρπόδεση, και όσο περνάει ο καιρός γίνονται ανυπολόγιστες λόγω της ανεξέλεγκτης δράσης του δάκου από την ολιγωρία κράτους και Περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Με βάση αυτά τα χειροπιαστά στοιχεία οι αγροτικοί συνεταιρισμοί και οι κατά τόπους γεωπόνοι εκτιμούν ότι η παραγωγή ελαιολάδου για το 2025 ζήτημα να φτάσει τους 190.000 τόνους! Ταυτόχρονα οι τιμές παραγωγού συνεχίζουν να πέφτουν, μια παραδοξότητα που κάνει τους παραγωγούς να ανησυχούν από τα «κόλπα» των βιομηχάνων που για να κρατήσουν πάση θυσία χαμηλά τις τιμές παραγωγού επικαλούνται τη μειωμένη ζήτηση!
Αλλά πώς να ελπίζεις σε βοήθεια από ένα κράτος αδιάφορο έως εχθρικό απέναντι στον αγρότη, που έχει γίνει συνεταίρος στις τσέπες των παραγωγών, που κάνει τα στραβά μάτια στους μεσάζοντες, στους μεγαλοβιομήχανους, στους εισαγωγείς και σε όλους όσους κοιμούνται και ονειρεύονται τρόπους για να ξεφτιλίσουν τον Έλληνα παραγωγό που του “βγαίνει το λάδι” στα χωράφια για να τον πληρώσουν με πενταροδεκάρες!Είναι επιτακτική ανάγκη και όρος επιβίωσής μας να συμφωνήσουμε σε βιώσιμες λύσεις ώστε να δώσουμε στο ελληνικό ελαιόλαδο και στην επιτραπέζια ελιά την υπεραξία που τους αναλογεί, και που θα τούς εξασφαλίσει βιωσιμότητα μπροστά σε ένα δύσκολο μέλλον! Ένας λαός που αφήνει στην μοίρα της την ελαιοκομία, είναι άξιος τής μοίρας του!
Η ελιά από τα αρχαία χρόνια έχει μια κορυφαία θέση στη ζωή των ανθρώπων για λόγους διατροφικής σημασίας των προϊόντων της, και υψηλού συμβολισμού αφού το κλαδί ελιάς συμβόλιζε θεμελιώδεις ανθρωπιστικές αξίες, την ειρήνη, τη σοφία, την αρμονία, και τον έπαινο! Δίκαια λοιπόν θεωρείται δέντρο ευγενές και παγκοσμίου ενδιαφέροντος, ανεξάρτητα από το αν δεν ευδοκιμεί σε όλες τις χώρες. Ο στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Ελιάς είναι να ενθαρρύνει την προστασία της ελιάς, τονίζοντας την κοινωνική, πολιτιστική, και οικονομική της σημασία για την ανθρωπότητα, καθώς η διατήρηση και η καλλιέργεια της ελιάς είναι επιτακτική ανάγκη και για διατήρηση της βιοποικιλότητας και της κλιματικής σταθερότητας. Η προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς λόγω των τοπίων της ελιάς, βρίσκονται στο επίκεντρο του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Ελιάς μαζί με τις προσπάθειες για κλιματική ισορροπία και περιβαλλοντική βιωσιμότητα!
Ευλογημένο να ’ναι ελιά, το χώμα που σε τρέφει,
κι ευλογημένο το νερό που πίνεις απ’ τα νέφη,
κι ευλογημένος τρεις φορές αυτός που σ’ έχει στείλει
για το λυχνάρι του φτωχού, για τ’ άγιου το καντήλι»!!
Πηγή: Περιοδικό ΕΞΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ