Tuesday, 13 Νοέμβριος 2018

 

Του Λιβέριου Πετρίδη

Η Άγκυρα μπορεί να είναι η πρωτεύουσα, αλλά η καρδιά της Τουρκίας κτυπάει στην Κωνσταντινούπολη (İstanbul για τους Τούρκους). Μια τεράστια πόλη με πληθυσμό κοντά στα 18 εκ. που πατάει σε δύο ηπείρους. Την Ευρώπη και την Ασία, με το ένα τρίτο του πληθυσμού της να ζει στην ασιατική πλευρά, ενώ η οικονομία, εμπόριο και ιστορία να ακμάζει στην ευρωπαϊκή πλευρά.

Η “Πόλη” για τους έλληνες της Μικράς Ασίας, είναι κτισμένη στη θέση της αρχαίας ελληνικής πόλης Βυζάντιο, που ονομάστηκε έτσι από τον Βύζαντα των Μεγάρων, ο οποίος την ίδρυσε κατά το έτος 667 π.Χ.. Από το 330, στα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ονομάστηκε Κωνσταντινούπολις. Οι ιστορικές περιοχές της πόλης, με σημαντικά μνημεία, ανήκουν από το 1985 στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης ανήκουν η Αγία Σοφία, το Επταπύργιο και τα βυζαντινά τείχη, ο ναός και η πηγή της Ζωοδόχου Πηγής, το κτίριο του Πατριαρχείου, το Φανάρι καθώς και το ανάκτορο Τοπ Καπί, το τζαμί του Σουλεϊμάν και το τζαμί του Σουλτάνου Αχμέτ («Μπλε τζαμί»), μας πληροφορεί η el.wikipedia

Η σύγχρονη πόλη είναι κτισμένη στις δύο πλευρές του Κεράτιου Κόλπου με τις δύο γέφυρες να χωρίζει την πόλη και να σφίζουν καθημερινά από ψαράδες που δοκιμάζουν την τύχη τους ρίχνοντας τις πετονιές τους πάνω απ' τις γέφυρες, ενώ από κάτω περνούν διαρκώς εκατοντάδες πλοιάρια που διασχίζουν τον Κεράτιο Κόλπο, τον Βόσπορο για τη θάλασσα του Μαρμαρά.

Η είσοδος

Περάσαμε την γέφυρα των Κήπων, με τον ποταμό Έβρο από κάτω μας να διασχίζει την Θρακική γή και να αποτελεί το φυσικό σύνορο μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, φθάσαμε στο ελληνικό τελωνείο όπου τα πράγματα ήταν απλά για να περάσουμε επιδεικνύοντας τις ταυτότητες μας. Στο τουρκικό τελωνείο τα πράγματα ήταν λίγο δυσκολότερα αφού οι αστυνομικοί άνοιξαν δειγματολειπτικά και βαλίτσες. Γενικά στην Τουρκία οι έλεγχοι είναι αυστηροί, με την αστυνομία να υπάρχει παντού με οπλισμένους αστυνομικούς και παντού, μα, παντού αναρτημένες τούρκικες σημαίες.

Ραιδεστός (Ανατολική Θράκη)

Η πρώτη στάση στη Ραιδεστό (Τεκιρντάγ) μιά πανέμορφη κτισμένη αμφιθεατρικά πόλη με θέα την θάλασσα του Μαρμαρά. Κάποτε εκεί ζούσαν ειρηνικά Έλληνες Αρμένιοι και μουσουλμάνοι πριν την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 που δόθηκε στην Τουρκία.

Φάγαμε το φημισμένο “Κεμπάπ” της Ραιδεστού “...μόνο στη Ραιδεστό τρώς το πραγματικό κεπάμπ” μας τόνισε η πολυμαθέστατη ξεναγός μας κα Λίλυ Αστυρακάκη.

 

Κωνσταντινούπολη

Η είσοδος στην Κωνσταντινούπολη μια κακή εμπειρία. Το κυκλοφοριακό στην Κωνσταντινούπολη πρωτοφανές! Όλοι οι δρόμοι στην κυριολεξία "πήχτρα”. Για να διασχίσουμε μία απόσταση ενός χιλιομέτρου κάναμε μέχρι και μισή ώρα. Όποιος θέλει να πάει στην Κωνσταντινούπολη, μην διανοηθεί να πάει με αυτοκίνητο αν δεν ξέρει τους δρόμους καλά, γιατί είναι μια τεράστια δαιδαλώδης πόλη με ένα ασυλλήπτο κυκλοφοριακό πρόβλημα. Άσε που δεν υπάρχουν πάρκινγκ.

Αγίασμα της Παναγίας της Μπαλουκλιώτισας

 

Πρώτη επίσκεψη το “Αγίασμα της Παναγίας της Μπαλουκλιώτισας” στη Μονή Μπαλουκλί. Εκεί, επισκεφτήκαμε το αγίασμα όπου η παράδοση θέλει τον καλόγηρο που όταν έμαθε ότι οι Τούρκοι πήραν την Πόλη, ο καλόγερος απάντησε πως μόνο αν τα ψάρια που τηγάνιζε έφευγαν απ' το τηγάνι και έπεφταν στο αγίασμα θα πίστευε κάτι τέτοιο. Και όντως, τα ψάρια ζωντάνεψαν και πήδηξαν από το τηγάνι και έπεσαν μέσα στην λιμνούλα του αγιάσματος. Σήμερα, όπως μας πληροφόρησε η κα Λίλυ, υπάρχουν κάποια ψάρια μέσα στην λιμνούλα του αγιάσματος. Εντύπωση προκαλεί η πλακόστρωση στον περιβάλοντα χώρο η οποία αποτελείται από μαρμάρινες ταφόπλακες χριστιανών.

Περιήγηση στον Βόσπορο

Το ιδιωτικό νησί της ποδοσφαιρικής ομάδας Φενέρ Παχτσέ

Η Ασιατική πλευρά, διαφορετική, χωρίς σημαντικά μνημεία, αλλά γεμάτη με επιβλητικές βίλες ολιγαρχών.

 

 

 

Ακολουθώντας το πρόγραμμα, σαλπάραμε για την περιήγηση στον Βόσπορο. Ο Βόσπορος που χωρίζει την Ευρωπαϊκή ήπειρο από την Ασιατική. Μια μοναδική εμπειρία που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Πρώτα είδαμε την Ευρωπαϊκή πλευρά με πολλά ιστορικά μνημεία να παρελαύνουν μπροστά μας φωτισμένα. Το “Ντολμά Μπαχτσέ”, “παραγεμισμένος κήπος” μας εξήγεί η κα Λίλυ, παλάτι των σύγχρονων Σουλτάνων, το τζαμί του Σουλεϊμάν και άλλα μνημεία. Από πάνω μας, φωτισμένες μεγαλοπρεπείς οι δύο γέφυρες του Βοσπόρου να πασχίζουν να κρατήσουν το βάρος των αμέτρητων αυτοκινήτων που την διέρχονται, κυκλοφοριακό γάρ...

Η Ασιατική πλευρά, διαφορετική, χωρίς σημαντικά μνημεία, αλλά γεμάτη με επιβλητικές βίλες ολιγαρχών. Πανέμορφες κατοικίες “δίπλα στο κύμα” με ιδιωτική προβλήτα και το ακριβό σκάφος να περιμένει απ' έξω για τις νυκτερινές εξορμήσεις στην ευρωπαϊκή πλευρά. Σίγουρα, στην Τουρκία η “ψαλίδα” πλούσιου – φτωχού είναι πολύ ανοιγμένη. Το βράδυ δείπνο με... τι άλλο φυσικά κεπάμπ. Α, κάτι σπουδαίο. Το αλκοόλ στο Ισλάμ είναι απαγορευμένο όπως και το χοιρινό κρέας, αλλά στις ταβέρνες και εστιατόρια για τουρίστες παραγγέλνεις κρασί ή μπύρα άλλα το πληρώνεις για... “χρυσό”. Ενδεικτικά. Πήραμε μια πίτσα και δύο μπύρες των 70 ml, η πίτσα είχε 5 ευρώ και οι μπύρες 20 ευρώ.

Πριγκηπόννησα

 

Από την Κωνσταντινούπολη πήραμε το καραβάκι και σαλπάραμε με ρότα την θάλασσα του Μαρμαρά και τα Πριγκηπονήσια. Τα Πριγκηπονήσια μνημονεύονται για πρώτη φορά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Αριστοτέλη με το όνομα «Χαλκηδόνιοι νήσοι» ή «Δημόνησοι». Αποτελούνται από 4 μεγάλα νησιά και 5 μικρότερα.Τα μεγαλύτερα είναι Πρώτη, Αντιγόνη, Χάλκη, με μεγαλύτερο την Πρίγκηπο.Τα μικρά Πίτα, Αντιρο που δεσπόζει του νησιού με το όνομα “λόφος της Ελπίδας” υπάρχει η Θεολογική Σχολή της Χάλο που δεσπόζει του νησιού με το όνομα “λόφος της Ελπίδας” υπάρχει η Θεολογική Σχολή της Χάλόβυθος, Πλάτη, Οξειά, Νέανδρος.

Χάλκη

Η άνοδος στον λόφο με “παϊτόνια”, άμαξες που τις σέρνουν δύο ταλαίπωρα άλογα, πλουμιστές μεν δύσοσμες δε.

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης

Στην σχολή υπάρχει μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες βιβλιοθήκες – που μπορεί να συγκριθεί μ' αυτήν της Αλεξάνδρειας 

Στο νησί δεν υπάρχουν αυτοκίνητα ή μηχανάκια, και αυτά που υπάρχουν για τις μεταφορές ή μετακινήσεις είναι όλα ηλεκτρικά

Πρώτο νησί που επισκεφτήκαμε ήταν η Χάλκη, όπου στον λόφο που δεσπόζει του νησιού με το όνομα “λόφος της Ελπίδας” υπάρχει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης ήταν η Θεολογική Σχολή του Οικομενικού Πατριαρχείου από όπου αποφοιτoύσαν και οι επόμενοι Πατριάρχες. Η Σχολή έχει κλείσει από το 1971 εξαιτίας τούρκικου νόμου που απαγορεύει την λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Τουρκία, και ακόμα βρίσκεται στο επίπεδο πολιτικών παιχνιδιών μεταξύ Τουρκίας – Πατριαρχείου και Ελλάδος για να ξαναλειτουργήσει. Στην σχολή υπάρχει μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες βιβλιοθήκες – που μπορεί να συγκριθεί μ' αυτήν της Αλεξάνδρειας – μας τόνισε η ξεναγός μας. “Ἡ βιβλιοθήκη τῆς Σχολῆς, ποὺ θεωρεῖται μία ἀπὸ τὶς πιὸ πλούσιες στὸν κόσμο σὲ παλαιότυπα καὶ σπάνια βιβλία, ἔχει τὴν ἀρχή της στοὺς βυζαντινοὺς χρόνους, ἀφοῦ πολλὰ ἀπὸ τὰ χειρόγραφά της προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Θεόδωρου Στουδίτη, τοῦ ἱεροῦ Φωτίου καὶ τῆς Αἰκατερίνης τῆς Κομνηνῆς.” μας πληροφορεί η ιστοσελίδα της Σχολής.

Η άνοδος στον λόφο με “παϊτόνια”, άμαξες που τις σέρνουν δύο ταλαίπωρα άλογα, πλουμιστές μεν δύσοσμες δε.

Κατά τ' άλλα το νησί πανέμορφο και πεντακάθαρο. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο νησί δεν υπάρχουν αυτοκίνητα ή μηχανάκια, και αυτά που υπάρχουν για τις μεταφορές ή μετακινήσεις είναι όλα ηλεκτρικά. Το παράδειγμα της νήσου Χάλκης πρέπει να ακολουθήσουν πολλά από τα δικά μας νησιά με τα γνωστά περιβαλλοντικά προβλήματα.

Πρίγκηπος

 

Η Πρίγκηπος σφύζει από ζωή με τουρίστες απ' όλο τον κόσμο

Η πλανόδια αοιδός με τα ανατολίτικα ακούσματα, ευελπιστεί στο μουσικό αυτί των περαστικών.

Σε απόσταση μισού μιλίου από την Χάλκη η Πρίγκηπος, το μεγαλύτερο νησί των Πριγκηπόννησων, κατ' εξοχής τουριστικό μέρος, με τις ψαροταβέρνες στην παραλία δίπλα στο κύμα και τους σερβιτόρους να σε τραβολογούν να σου δείξουν τα ψάρια στις βιτρίνες τους. Το λαβράκι που φάγαμε ταΐζοντας συγχρόνως και τους κέφαλους που είχαν μαζευτεί, φρεσκότατο και νοστιμότατο!

Στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO

Ντολμά Παχτσέ

Σε πρώτο πλάνο η ξεναγός μας κα Λίλυ Αστυρακάκη επί το έργον

Η Πύλη του παλατιού

Τεράστιοι πολυέλαιοι οι περισσότεροι δώρα Ευρωπαίων ηγεμόνων

Απόλυτη τάξη και καθαριότητα, με τους φύλακες να παρακολουθούν ανά πάσα στιγμή μη τυχόν και τραβήξουμε φωτογραφίες

Πρωΐ – πρωΐ, για να προλάβουμε την πρωϊνή κίνηση, στο “Ντολμά Παχτσέ” τον “παραγεμισμένο κήπο” το παλάτι των σύγχρονων σουλτάνων. Για παραγεμισμένος κήπος δεν μου φάνηκε, εντάξει, ωραίος ήταν, φροντισμένος, με σχήματα από μπιγόνιες και κυκλάμινα και άλλα εποχιακά άνθη, αλλά όχι και παραγεμισμένος...

Το παλάτι εντυπωσιακό εξωτερικά όπως και εσωτερικά. Για να μας επιτρέψουν να το επισκεφτούμε έπρεπε να καλύψουμε τα παπούτσια μας με "ποδονάρια". Τα έπιπλα και γενικά ο διάκοσμος παραπέμπει στα τέλη του 19ου με αρχές 20ου αιώνα. Πολλά δώρα ξένων ηγετών στους κατά καιρούς αρχηγούς της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τους τοίχους διακοσμούν πίνακες όπου κυριαρχούν μάχες με νικητές φυσικά τους Τούρκους. Εντύπωση, αλλά και θυμηδία, προκαλεί μία ελαιογραφία που δείχνει μια στρατιά τούρκων να πανηγυρίζουν για το θάνατο τριών πεσμένων στο έδαφος φουστανελάδων, προφανώς ελλήνων. Να τονίσουμε ότι οι Τούρκοι είναι νομαδικός λαός και δεν είχε μάθει να έχει μόνιμα κτίσματα όπως και περίτεχνα έπιπλα. Στην περιήγηση η κα Λίλυ μας έδειξε ένα έπιπλο από ξύλο περίπου τρία μέτρα φάρδος και δύο ύψος. “Ξέρετε τι είναι αυτό;” μας είπε. Το έπιπλο προφανώς ήταν ένα εκκλησιαστικό όργανο των περασμένων αιώνων και ήταν δώρο του Αυστριακού Αυτοκράτορα προς τον Σουλτάνο. “Οι Τούρκοι όταν το πήραν δεν ήξεραν τι να το κάνουν και το έκαναν ....ντουλάπα” μας πληροφόρησε η κα Λίλυ. Για τέτοια μουσική παράδοση μιλάμε!!!

Μονή της Χώρας, Ιππόδρομος, Τοπ Καπί, Μπλε Τζαμί και Αγία Σοφία, Πατριαρχείο

Πολύ περπάτημα ρε παιδιά! Να πονάει και η μέση μου, να ψάχνω κάθε λίγο και λιγάκι να καθήσω κάπου. Αλλά άξιζε όλος αυτός ο κόπος. Τέτοια έργα του ανθρώπινου πολιτισμού δεν τα βλέπεις κάθε μέρα.

Μονή Χώρας

 

Η Μονή της Χώρας ή Καριγιέ Τζαμί, ήταν ελληνικό χριστιανικό μοναστήρι που οι Τούρκοι έκαναν Τζαμί και σήμερα λειτουργεί σαν μουσείο αφού τα ψηφιδωτά του είναι μοναδικά στον κόσμο.

Μωσαϊκό που αναπαριστά τον Μετοχίτη να προσφέρει στον ένθρονο Σωτήρα Χριστό το σχέδιο του ναού

Διασχίζοντας τον Ιππόδρομο, που ήταν χώρος δημόσιος ψυχαγωγίας με ιπποδρομίες και αρματοδρομίες φθάσαμε στο Τοπ Καπί.

Τοπ Καπί

Τουρίστες από όλο τον κόσμο, με τους μουσουλμάνους να υπερτερούν αριθμητικά. Επάνω, επισκέπτες που φωτογραφίζονται με στολές εποχής.

Η είσοδος στο πρώτο παλάτι των Σουλτάνων το Τοπ Καπί, δύσκολη, με μια μεγάλη ουρά να περιμένει να περάσει δύο ελέγχους όπως στα αεροδρόμια και οπλισμένοι με αυτόματα όπλα δύο στρατιώτες μόνιμα στην πύλη του παλατιού.

Το Τοπ Καπί από τα μέσα του 15ου αι., ήταν η επίσημη κατοικία των σουλτάνων μέχρι το 1853 που κτίστηκε το παλάτι του Ντολμά Παχτσέ. Είναι κτισμένο επάνω σε λόφο που δεσπόζει στον Βόσπορο, όπου παλιότερα ήταν η ακρόπολη του αρχαίου Βυζαντίου.

Σήμερα, είναι μουσείο και στις συλλογές του περιλαμβάνονται έργα κεραμικής, ισλαμικής καλλιγραφίας, χειρόγραφα, υφάσματα, τεχνουργήματα, θησαυροί των σουλτάνων, καθώς και ισλαμικά κειμήλια μεγάλης αξίας. Γνωστό και από την ομώνυμη ταινία με την Μελίνα Μερκούρη, Μαξιμίλιαν Σελλ, Πίτερ Ουστίνοφ, και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Μπλε Τζαμί

Το Μπλε Τζαμί ή Τζαμί του Σουλτάνου Αχμέτ είναι ένα από τα ωραιότερα τζαμιά και αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα αριστουργήματα της Ισλαμικής αρχιτεκτονικής. Αυστηρά, οι γυναίκες με μαντήλες και μακρυές φούστες που δανείζονταν από ειδικό χώρο για να μπουν στο Τζαμί. Όλοι όμως, γυναίκες και άνδρες βγάζουν τα παπούτσια τους, ύπο την αυστηρή επιτήρηση ένος Τούρκου, για να τους επιτραπεί η είσοδος στο Τζαμί.

Αγία Σοφία

Ο γράφων με την σύζυγο του με φόντο την Αγία Σοφία

Η Ωραία Πύλη από όπου έμπαινε στην Αγία Σοφία ο Αυτοκράτορας

Τι να πει κανείς για την Αγία Σοφία το λίκνο του Χριστιανισμού στην Μικρά Ασία. Μεγαλοπρεπής, εντυπωσιακή, αλλά παραμελημένη από τους Τούρκους που ενώ τα δικά τους λατρευτικά μνημεία (τζαμιά) τα έχουν σε αρίστη κατάσταση, το μεγαλόπρεπο αυτό έργο των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων το έχουν σε δεύτερη μοίρα. Είδαμε σημείο του Ναού να έχει γίνει περιστερώνας με τις κουτσουλιές να λερώνουν τους ιερούς τοίχους. Ακόμα και για εκθεσιακό χώρο για πλακάκια σε επιχείρηση έχει δοθεί, αλλά και επιδείξεις νυφικών. 'Οπου υπήρχαν χριστιανικές τοιχογραφίες οι Τούρκοι τις είχαν σκεπάσει με σοβά. Αργότερα, όταν η Αγία Σοφία έγινε μουσείο, ορισμένα ψηφιδωτά ανακτήθηκαν. “...Την μεγαλύτερη ζημιά την έκαναν οι Σταυροφόροι το 1204-1261, οι οποίοι λεηλάτησαν στην κυριολεξία τους θησαυρούς της” τόνισε στην ξενάγησή της η κα Λίλυ.

Λίγα λόγια για την ιστορία της Αγίας Σοφίας

Η Αγία Σοφία και οι κόρες της Πίστη, Ελπίς, Αγάπη, έζησαν επί Αυτοκράτορος Αδριανού.

Όταν ο Αυτοκράτορας έμαθε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές, διέταξε να τις συλλάβουν. Ζήτησε να παρουσιαστούν μπροστά του οι τρεις κόρες, μία-μία. Πρώτη η δωδεκάχρονη Πίστη, η οποία δε δέχτηκε να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη, οπότε αποκεφαλίστηκε. Ακολούθησε η δεκάχρονη Ελπίδα και η εννιάχρονη Αγάπη, οι οποίες ομοίως δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους και αποκεφαλίστηκαν.

Στο σημείο όπου ανεγέρθηκε η Αγία Σοφία υπήρχε ομώνυμος ναός κτισμένος επί Κωνσταντίνου Α΄ και Κωνσταντίνου Β΄, ο οποίος, όμως, κάηκε κατά τη Στάση του Νίκα (532 μ.Χ.). Ανήκει στις κορυφαίες δημιουργίες της βυζαντινής ναοδομίας, όντας πρωτοποριακού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής συνθέσεως, και υπήρξε σύμβολο της πόλης, τόσο κατά τη βυζαντινή όσο και κατά την οθωμανική περίοδο. Το παρόν κτήριο ξεκίνησε να ανεγείρεται το 532 και εγκαινιάσθηκε στις 27 Δεκεμβρίου του 537, επί βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄, μας ενημερώνει η Βικιπαίδεια.

Ιππόδρομος

Χώρος δημόσιας ψυχαγωγίας που προοριζόταν για ιπποδρομίες και αρματοδρομίες, αποκτώντας παράλληλα θεσμικές και πολιτικές διαστάσεις. 'Επαιξε σημαντικό ρόλο στην “Στάση του Νίκα”, στην εξέγερση εναντίον του Ιουστινιανού, όπου κάηκε μεγάλο μέρος της πόλης με εκατοντάδες νεκρούς. Η εξέγερση ξεκίνησε από οπαδούς των ομάδων των ιπποδρομιών και αρματοδρομιών που ήταν οι Βένετοι (Γαλάζιοι), οι Ρούσσοι (Κόκκινοι), οι Πράσινοι και οι Λευκοί.

Σήμερα, στη θέση του βρίσκεται η πλατεία Σουλτάν Αχμέτ με μερικά αξιόλογα μνημεία να σώζονται μέχρι σήμερα, όπως η στήλη των Όφεων, ο Οβελίσκος του Θεοδόσιου Α', και ένας ακόμη οβελίσκος με αιγυπτιακές παραστάσεις, δώρο των Αιγυπτίων στους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες.

Βασιλική Δεξαμενή

Οι 336 εντυπωσιακοί κίονες διατεταγμένοι σε 28 σειρές.

Στη νοτιοδυτική πλευρά, υπήρχαν 2 κολόνες που διέφεραν από τις άλλες. 2 κεφαλές Μεδουσών, αποτελούν τις βάσεις τους.

Η Βασιλική Δεξαμενή ή Βασιλική Κινστέρνα, με τους Τούρκους να την αποκαλούν “Υπόγειο Παλάτι”, αναφίμβολα είναι ένα αξιοθέατο που δεν πρέπει να παραλείψει ο επισκέπτης στην Κωνσταντινούπολη αφού βρίσκεται από την Αγία Σοφία.

Η δεξαμενή διαστάσεων περίπου 141 επί 66 μέτρα είναι ένα αριστούργημα βυζαντινής αρχιτεκτονική και μηχανικής. Ο χώρος φωτισμένος με διακριτικό φωτισμό (ίσα-ίσα που βλέπεις), υπό τους ήχους κλασικής μουσικής δημιουργεί ένα εντυπωσιακό αισθητικό αποτέλεσμα Η αίσθηση του κλειστού χώρου και η μυρουδιά της μούχλας, μας συνόδευε καθώς περπατούσαμε πάνω στους ξύλινους διαδρόμους και χανόμασταν στο βάθος του θαλάμου. Έντονη και η υγρασία, απόρροια της ύπαρξης του υγρού στοιχείου, υγρασία που σε συνάρτηση με τη ζέστη που επικρατούσε, δημιουργούσε μια ιδιαίτερη βαριά ατμόσφαιρα.  Οι 336 εντυπωσιακοί κίονες διατεταγμένοι σε 28 σειρές. Στη νοτιοδυτική πλευρά, υπήρχαν 2 κολόνες που διέφεραν από τις άλλες. 2 κεφαλές Μεδουσών, αποτελούν τις βάσεις τους. Τα κεφάλια των μυθολογικών τεράτων, που μετέτρεπαν σε πέτρα όποιον τις κοιτούσε, στηρίζουν πάνω τους τους κίονες και βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο!

Πατριαρχείο

Η έδρα Οικουμενικού Πατριαρχείου βρίσκεται σε παλιά ελληνική συνοικία και υφίσταται σαν η πρώτη στην τάξη μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών και φέρει το ιστορικό προνόμιο της απόδοσης αυτοκεφαλιών στις τοπικές εκκλησιαστικές διοικήσεις. Όταν το επισκεφτήκαμε δεν λειτουργούσε. Η εκκλησία είναι απλή χωρίς κάτι το εντυπωσιακό.

Το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη τελείωσε με τις καλύτερες εντυπώσεις. Ένα ταξίδι που ήθελα να κάνω και από τον λόγο ότι ο παπούς μου, η γιαγιά μου και οι γονείς μου, γεννήθηκαν εκεί, μέχρι που εκδιώθηκαν μετά την μικρασιατική καταστροφή και ήλθαν πρόσφυγες στη Δράμα. “Μια φίλη μου γειτόνισα τουρκάλα μας έβαλε σε ένα κάρο και μας πήγε κρυφά στα σύνορα με την Ελλάδα. 'Ετσι σωθήκαμε από την σφαγή που έκαναν οι Τσέτηδες στους 'Ελληνες” μου είχε εκμυστηρευτεί η γιαγιά μου.

Η Ραιδεστός, η Κωνσταντινούπολη, αλλά και όλα τα παράλια της Μικράς Ασίας και του Εύξεινου Πόντου αποτελούν και θα αποτελούν για πάντα “τα σύνορα της καρδιάς μας” όπως αρέσκεται να λεέι και ο Ταγίπ Εντοργάν.

Να επισκεφτείτε την Κωνσταντινούπολη όχι για να ενισχύσεται την τουρκική οικονομία, αλλά για να ζήσετε τη μαγεία του ελληνισμού και της ιστορίας του.

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω την πολυμαθέστατη ξεναγό μας κα Λίλυ Αστυρακάκη για την υποδειγματική της ξενάγηση, άλλα και αυστηρή αρχηγία του... όχλου.

Στα μουσεία απαγορεύεται οι λήψη φωτογραφιών. Οι φωτογραφικές λήψεις έγιναν με την παλιά μου Canon χωρίς κάποιον τεχνητό φωτισμό.

Λιβέριος Πετρίδης

NOTE! This site uses cookies and similar technologies.

If you not change browser settings, you agree to it. Learn more

I understand

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.