Συνέντευξη στον Λιβέριο Πετρίδη
Ανάμεσα στις διάφορες μορφές τέχνης, η Ελευθερία Edwards ξεχωρίζει για την φωνή της
Η Ελευθερία γέννημα – θρέμμα των Λουρδάτων Κεφαλονιάς, ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία ως αεροσυνοδός. Η εντυπωσιακή κορμοστασιά της, και η φυσική ομορφιά που συνδυάζει τη μεσογειακή χάρη της μητέρας της Μαριάνθης, και τη δυτική σπιρτάδα του Ουαλού πατέρα της Θόρτον.
Επιπλέον, η άπταιστη γνώση της αγγλικής και της ιταλικής γλώσσας και οι σπουδές της στη γλωσσολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών συμπλήρωσαν το προφίλ της. Την έκαναν ιδανική για την ερμηνεία των ξενόγλωσσων τραγουδιών στο πλούσιο ρεπερτόριο της.
Ωστόσο, η καλλιτεχνική της φύση την ώθησε να εγκαταλείψει τη σταθερότητα της καριέρας της στους αιθέρες και να ακολουθήσει στο πάθος της για το τραγούδι. Ξεκινώντας από τοπικά πανηγύρια, κατάφερε να αναδειχθεί ως κορυφαία τραγουδίστρια στην Κεφαλονιά.
Ανάμεσα στις προσωπικές της επιτυχίες ξεχωρίζουν το τραγούδι “Μάγισσα”, μουσική Στάθη Χούλιαρη στίχοι: Άρη Κεραμάρη, και το πιο πρόσφατο “μία θάλασσα κλειστή” με τους ίδιους δημιουργούς.
Ακολουθεί η συνέντευξη, που μας αποκαλύπτει την ανθρώπινη πλευρά της Ελευθερίας μέσα από προσωπικές ερωτήσεις:
Τι σ’ έκανε να αφήσεις μια σίγουρη δουλειά ως αεροσυνοδός, για να ασχοληθείς με το τραγούδι, που θεωρείται αβέβαιο και εφήμερο σαν επάγγελμα;
Επέστρεψα κυρίως γιατί προτίμησα να είμαι κοντά στα αγαπημένα μου πρόσωπα παρά στη μοναξιά και την τοξικότητα του επαγγέλματος της αεροσυνοδού. Όταν είχα έρθει με άνευ αποδοχών άδεια (η οποία ήταν υποχρεωτική) στην Κεφαλονιά, ένα βράδυ του Γενάρη με σήκωσαν να τραγουδήσω σε ενα μαγαζί που είχαμε βγει για φαγητό. Ηταν συγκεκριμένα η ορχήστρα του Μάκη Παπά. Κι έτσι ξεκίνησα…
Μέχρι σήμερα έχεις κυκλοφορήσει δύο τραγούδια δικά σου. Εκτός από τη μοναδική φωνή σου, τι άλλη μουσική παιδεία διαθέτεις;
Δυστυχώς ανήκω σε μια γενιά όπου δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη η ανάγκη να ασχοληθούν τα παιδιά με τις τέχνε, και δη με τη μουσική. Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το τραγούδι πιο σοβαρά αμέσως αναζήτησα τρόπους να έρθω κοντά με τη γνώση γύρω από αυτό. Ήμουν ήδη 26 χρονών. Έκανα μαθήματα φωνητικής και σολφέζ. Προσπαθώ επίσης να διαβάζω και να προσεγγίζω θεωρητικές γνώσεις στις οποίες ακόμα και σήμερα υστερώ. Κι αυτό με κάνει να νιώθω πως πατάω όλο και πιο γερά στα πόδια μου.
Ποια είναι τα άμεσα σχέδια σου για το μέλλον;
Μου αρέσει να αναγεννώ την αγάπη μου για τη μουσική ψάχνοντας νέα τραγούδια, αγγίζοντας και ερμηνεύοντας κομμάτια που μέχρι τώρα μου ήταν άφταστα. Μου αρέσει να εξελίσσομαι, να μαθαίνω πάνω στην τεχνική μου και στη θεωρία μου, να συνεργάζομαι με ανθρώπους που θαυμάζω ώστε να μάθω καί από αυτούς. Οπότε στα άμεσα σχέδιά μου είναι να καλύψω τα όποια κενά νιώθω ότι με κρατάνε λίγο πίσω και να εκφραστώ δημιουργικά όπως εγώ νιώθω.
Αν γίνεις ευρέως γνωστή, θα συνεχίσεις να τραγουδάς σε τοπικά πανηγύρια;
Αν και τα αγαπώ ιδιαίτερα από παιδί, ήδη από το περασμένο καλοκαίρι πήρα την απόφαση να σταματήσω να τραγουδάω στα πανηγύρια, κυρίως λόγω της σωματικής κόπωσης. Σε συνδυασμό και με την πρωινή μου εργασία τα καλοκαίρια, το ξενύχτι ήταν επίπονο.
Ποια είναι η σχέση σου με τους συνεργάτες σου;
Είναι πάντα μία πρόκληση να μπορεί να συνυπάρξει κανείς με διαφορετικούς χαρακτήρες και στο τέλος μέσα από αυτή τη ζύμωση, που κάποιες φορές μπορεί να περιέχει διαφωνίες, καβγάδες, συμφιλιώσεις, να βγαίνει ένα αποτέλεσμα που δείχνει ένα μουσικό δέσιμο και μια ομαδική προσπάθεια. Αυτό είναι το δύσκολο της δουλειάς αλλά και το όμορφο, γιατί εξελίσσει όλες τις πλευρές.
Πιστεύεις ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει να μοιράζεται τις προσωπικές απόψεις (π.χ. πολιτική, θρησκεία, αθλητισμό) με το κοινό του, ρισκάροντας να χάσει την αποδοχή μια μερίδας ανθρώπων;
Όλες οι τέχνες έχουν κέντρο τον άνθρωπο, είτε την έκφραση των συναισθημάτων του, είτε την αισθητική τέρψη του, είτε την εξύψωσή του, κ.ά. Γι’αυτό πιστεύω ότι είναι υποχρέωση των καλλιτεχνών να μιλούν όταν νιώθουν ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατώνται ή όταν -με την ευαισθησία που τους διακρίνει- νιώθουν ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά με τους καιρούς που ζούμε. Στην ίδια κατηγορία θα έβαζα και τους “Ανθρώπους των Γραμμάτων”. Άλλωστε, είμαστε όλοι από την ώρα που γεννιόμαστε πολιτικά όντα. Κάθε μας ανάσα είναι μοιραία πολιτική. Το κόστος πολλές φορές είναι αναμφισβήτητο.
Ποιον καλλιτέχνη ή τραγουδοποιό θαυμάζεις περισσότερο;
Θαυμάζω πολλούς καλλιτέχνες και είναι αρκετοί στους οποίους έχω αδυναμία, για παράδειγμα στην Τάνια Τσανακλίδου, τον Κώστα Θωμαΐδη, (με τον οποίο είχα την τεράστια χαρά να τραγουδήσω μαζί), το Μπάμπη Τσέρτο (με τον οποίο επίσης έχω συνεργαστεί), το Μανώλη Λιδάκη, τη Cesaria Evora, τον Ορφέα Περίδη, τον Γιάννη Χαρούλη, την Amalia Rodriguez, τον Leonard Cohen, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τη Νένα Βενετσάνου, τη Τζένη Βάνου, τη Μελίνα Κανά, τους αδελφούς Κατσιμίχα, τον Fabrizio De André, τον Pino Daniele, τον Idir, την Ella Fitzgerald, την Ornella Vanoni , τον Chico Buarque, τη Mercedes Sosa, τον André Rieu, τη Μαρία Κάλλας, την Joan Baez και πάρα πολλούς άλλους που πρέπει να έχω παραλείψει…
Ποια είναι η γνώμη σου για τις εκπομπές τύπου τάλεντ σόου;
Πιστεύω ότι σε σπάνιες περιπτώσεις μπορούν να δώσουν μία παραπάνω ώθηση στους καλλιτέχνες που συμμετέχουν ώστε να γίνουν παραπάνω γνωστοί. Σίγουρα όμως οι όροι είναι περισσότερο τηλεοπτικοί και λιγότερο καλλιτεχνικοί και αυτό φαίνεται εκ του αποτελέσματος.
Τι σημαίνει για σένα η οικογένεια;
Είναι η βάση μου, η ρίζα μου , το αποκούμπι μου , το ορμητήριό μου και το καταφύγιό μου, η αιώνια αγκαλιά και αποδοχή.
Πιστεύεις ότι η διπλή καταγωγή σου (κεφαλονίτικη από την μητέρα σου και ουαλική από τον πατέρα σου) επηρέασε την ανάπτυξη του χαρακτήρα σου;
Σίγουρα την επηρέασε. Θεωρώ ότι ερχόμενη κοντά με δύο διαφορετικές κουλτούρες μου δόθηκε η ευκαιρία να γίνω πιο ανοιχτόμυαλη και να βλέπω τη διαφορετικότητα και την αποδοχή της ως κάτι πραγματικό και ουσιαστικό για την ανθρώπινη συνύπαρξη. Μουσικά επίσης είχα πολλά ακούσματα και από τις δύο πλευρές.
Πώς θα περιέγραφες τους Κεφαλονίτες;
Ανήκω κι εγώ στους Κεφαλονίτες οπότε πρέπει να προσέχω τι λέω. Χαχα Οι Κεφαλονίτισσες και οι Κεφαλονίτες έχουμε ίσως παρεξηγηθεί ως ανάλαφροι αλλά μέσα από το έμφυτο χιούμορ μας αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητα όσο δύσκολη κι αν είναι. Έχουμε μια ιδιαίτερη προσέγγιση στα πράγματα, ένα κράμα πνεύματος, αστεϊσμού, επαναστατικότητας, και της λεγόμενης “κουρλαμάδας”. Ένα από τα αρνητικά είναι ότι η κοινωνία μας είναι μικρή και κλειστή και κάποιες φορές αυτό μπορεί να δημιουργεί το αίσθημα μιας ασφυξίας, επίσης η απολυτότητα, η στενομυαλιά, η ξεροκεφαλιά, η κουτοπονηριά. Έχουμε όμως τη γοητεία μας.
Ευχόμαστε στην Ελευθερία να έχει πάντα επιτυχίες! Στις 11 Σεπτεμβρίου το 2021 παντρεύτηκε τον Παναγή Σταμούλη. Ο λαμπρός γάμος έγινε στην εκκλησιά του χωριού την Ευαγγελίστρια.
Μία θάλασσα κλειστή
Ένα ονειρικό ατμοσφαιρικό τραγούδι. Μια αναφορά στο “νέο κύμα” και στο ανεκπλήρωτο. Μια ματιά πίσω στην καλή μουσική. Αυτό είναι το νέο τραγούδι της Ελευθερίας Edwards σε μουσική και ενορχήστρωση του Στάθη Χούλιαρη και σε στίχους του Άρη Κεραμάρη.
Κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες μουσικής όπως επίσης και στο Bandcamp.
Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι και εδώ
Μάγισσα